Album
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Rejestracja
Profil
Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości
Zaloguj
Pochodzący z Oleśnicy Edward Gustaw Becker (1819-1885)
był prekursorem przemysłu zegarmistrzowskiego na Śląsku i twórcą wielkiej fabryki w Świebodzicach. Zanim związał się na stałe z tym miastem, odbył liczne podróże po Europie praktykując w najlepszych warsztatach zegarmistrzowskich, m.in. w Wiedniu, la, w Frankfurcie n/M, Dreźnie, Monachium i Berlinie. Przebywając w Wiedniu w latach 1841-1845, pracował jako pomocnik zegarmistrza Ph. Happachera, biorąc udział w produkcji zegarów wahadłowych o napędzie obciążnikowym. Po odbyciu tej, już ostatniej praktyki, która później miała zaowocować na Śląsku - uznał swą wiedzę i doświadczenie za wystarczające, by móc rozpocząć samodzielną działalność. W 1847 roku mając 28 lat, osiedlił się wraz z żoną Luizą w Świebodzicach. 1 kwietnia tego roku ukazał się w miejscowej gazecie "Freiburger Amtsboten" (Nr 15, R. 6) anons, reklamujący usługi nowo otwartego zakładu zegarmistrzowskiego G. Beckera, mieszczącego się w domu mistrza murarskiego Paslera przy ul. Dworcowej (Bahnhofstrasse) nr 257a. Podejmując jeszcze w Wiedniu, decyzję uruchomienia produkcji, nie przewidział trudności, z jakimi musiał się borykać w początkowym okresie. Pomimo tego, po trzech latach udało mu się powiększyć zakład i rozpocząć jednocześnie produkcję własną poznanych w Wiedniu zegarów wahadłowych. Fabryka formalnie zaistniała 2 maja 1850 roku. Początkowo funkcjonowała w skromnych warunkach, tj. w małym pomieszczeniu 2-izbowym, w którym obok mistrza pracował 1 pomocnik i 6 uczniów. Już jednak po 2 latach ilość zatrudnionych podwoiła się dzięki wsparciu finansowemu rządu i króla Fryderyka Wilhelma IV, zwiększyła się znacznie produkcja. Do 1863 roku produkowano 10 tysięcy zegarów, natomiast w okresie następnych pięciu lat dalsze 15 tysięcy. W 1875 roku, jubileusz 25-lecia istnienia fabryki uczczony został wyprodukowaniem 100-tysięcznego zegara. Koleiny jubileuszowy egzemplarz 500-tysięczny skonstruowany został w 1885 roku i przekazany w prezencie Bismarckowi, z okazji jego 70-tych urodzin. Natomiast milionowy zegar przypadł na rok 1892 (obecnie przechowywany w "TERMET" S.A. w Świebodzicach).
Zatrudnieni i szkoleni u Beckera robotnicy osiągali dużą zręczność i precyzję, stając się dobrymi fachowcami. Produkty firmy słynęły z dobrej jakości, konkurując z wiedeńskimi zegarami wahadłowymi, a z czasem nawet wypierając je całkowicie z rynków niemieckich. Becker, zawierając w 1863 roku umowy z Królewskim Głównym Urzędem Pocztowym (wielokrotnie wznawianą aż do 1912 roku) na dostawy tych zegarów do pomieszczeń biurowych, przyczynił się do rzeczywistego ich rozpowszechnienia w Niemczech. Znakomita jakość zegarów firmy Beckera znajdowała uznanie na licznych wystawach zagranicznych i krajowych, zdobywając medale, m.in. w Londynie (1862), Paryżu (1867), Filadelfii (1872), Wiedniu (1873), Sydney (1879), Melbourne i Berlinie (1881), Amsterdamie (1883) oraz Antwerpii (1885).
Grób rodziny Beckerów, Świebodzice.
Gustaw Becker, charakteryzujący się niezwykłą przedsiębiorczością, operatywnością i konsekwencją w działaniu - to jednoczenie przykład ówczesnego człowieka sukcesu. Umierając w wieku 66 lat, 14 sierpnia 1885 roku, pozostawił po sobie, realizowane przez długie lata, ogromne dzieło - fabrykę zatrudniającą 700 osób, produkującą zegary cieszące się światowym uznaniem. Pracownicy firmy Beckera wielokrotnie podejmowali próby usamodzielnienia się. Zrzeszając się najczęściej w formie spółki, uruchamiali własną produkcję zegarów. Zjawisko to pojawiło się w połowie lat 60-tych XIX w. Powstały w owym czasie następujące fabryki : Endler i Spółka (1865), Germania (1871), Willmann i Spółka (1872), W. Sabarth (1873) Borussia (1888),. Równocześnie rozwijały się też samodzielne zakłady, produkujące obudowy zegarów. Ten nowy trend w życiu ekonomicznym miasta zahamowany został u schyłku lat 90-tych XIX stulecia. Powstałe bowiem fabryki z czasem zaczęły odczuwać dotkliwie wzajemną konkurencję, a nie dysponując funduszami na rozbudowę zakładu oraz powiększenie produkcji i odczuwając brak personelu administracyjnego, odpowiednio przygotowanego do kierowania, obawiały się o swój byt. Mniejsze fabryki, począwszy od 1898 roku czyniły starania, by doprowadzić do fuzji wszystkich zakładu i utworzenia spółki. Patronował tym tendencjom Bank E. Heimanna we Wrocławiu, który podjął się przeprowadzenia akcji zjednoczenia świebodzickich fabryk zegarów. W 1899 roku udało się do tego projektu pozyskać firmę Beckera, której zarząd, po śmierci założyciela, spoczywa w rękach jego następców - 3 synów i bratanka, jako współwłaścicieli: Richarda, Paula Alberta, Max i Pula Beckerów.
22 czerwca 1899 roku nastąpiło połączenie fabryk w spółkę akcyjną, dysponującą kapitałem w wysokości 2.700.000 marek, w skład której weszło 6 firm: Gustaw Becker, A. Willmann i Spółka, Goncordia, Germania, Kappel i Spółka oraz Carl Bdhm. W nazwie spółki "Zjednoczenie Świebodzickich Fabryk Zegarów - Spółka Akcyjna - dawniej Gustaw Becker" ("Vereinigte Freiburger Uhrenfabriken - Aktiengesellschaft incl. vormals Gustav Becker"), uwzględniono imię twórcy przemysłu zegarmistrzowskiego na Śląsku, który nie doczekał już tych czasów. Na skutek zjednoczenia koncern objął niemal całkowicie Świebodzicki przemysł zegarmistrzowski.
W momencie założenia przedsiębiorstwo zatrudniało 1200 robotników i urzędników, w latach 20-tych następnego stulecia liczba wzrosła do 2000. Produkcja dzieliła się na trzy samodzielne fabryki obróbki metali, w których wytwarzano mechanizmy i części zegara. Dwie z nich znajdowały się w Świebodzicach, trzecia na terenie Czech, w pobliskim przygranicznym Broumovie, zbudowana w 1889 roku jako filialna fabryka Beckera, prowadzona przez jednego z braci - Paula Alberta Beckera. Istniał też cały kompleks zakładów pomocniczych, jak fabryka maszyn, odlewnia, blacharnia, zakład galwanizacyjny, zakład wyrobu tarcz zegarowych i kluczy metalowych, zakład obróbki drewna, w którym wytwarzano obudowy zegara, tartak, szlifiernia szkła z licznymi oddziałami. Przedsiębiorstwo zajmowało powierzchnię ponad 100 tys. m2, z czego 1/5 zajmowały budynki fabryczne. Podczas, gdy Becker główny nacisk kładł na produkcję wiedeńskich zegarów wahadłowych i budzików podróżnych, koncern dążył do rozszerzenia asortymentu produkcji, uwzględniając potrzeby oraz gusty krajowe i zagraniczne, a także tendencje w modzie. Kontynuując dotychczasową produkcję, wytwarzano też zegary morskie, roczne, kuchenne, stołowe, ścienne, stojące, w różnych gatunkach drewna i w różnych stylach. W 1913 roku uruchomiono, by zaspokoić potrzeby kilku rynków zagranicznych, produkcję budzików wg systemu amerykańskiego, a po I wojnie światowej zegarków kieszonkowych oraz liczników i precyzyjnych mechanizmów zegarowych. Szczególną wagę przykładano do produkcji zegarów pokojowych z mechanizmem bicia. Różnego rodzaju gongi, znane pod nazwami: "Gloria", "Dom", "Harffen", "Universal", "Trio", "Symphonie" itd., odznaczały się czystością dźwięków. Podstawą sprawnego funkcjonowania przedsiębiorstwa była nie tylko świetna organizacja techniczna, zapewniająca stałą produkcję i jej wzrost, ale i umiejętne zorganizowanie handlu oraz zabieganie o stałe rynki zbytu. Handel eksportowy prowadzono za pośrednictwem specjalnych przedstawicielstw wraz z wzorcowymi sklepami. Eksport stanowi bardzo znaczący udział, wyniósł bowiem około 2/3 całej produkcji. W kraju zbyt towarów odbywał się hurtowo.
Podczas I wojny świtowej koncern pozbawiony był wielu ważnych zagranicznych obszarów zbytu. Poza tym siły produkcyjne musiały być przestawione na cele militarne. Po zakończeniu działań wojennych, stosunki handlowe w kraju i zagranicą podjęto od razu w pełnym zakresie, pomimo powstałej w tym czasie nowej zagranicznej konkurencji, m.in. we Włoszech i Japonii. Nasilająca się od początku XX wieku rywalizacja pomiędzy świebodzickim a szwarcwaldzkim przemysłem zegarmistrzowskim, szczególnie o zagraniczne rynki zbytu, zakończyła się w końcówce lat 20-tych XX wieku, w okresie światowego kryzysu gospodarczego, porozumieniem (1927r.), jednoczącym interesy zainteresowanych firm z obu obszarów - Schwarzwaldu i Śląska. Wchodząc w skład "Zrzeszenia" przedsiębiorstwo Beckera prosperowało do wybuchu II wojny światowej, sygnując swoje wyroby dalej tradycyjnym znakiem - kotwicą zwieńczoną koroną z inicjałami "GB".
Źródło:
Zarys dziejów śląskich fabryk zegarów Gustawa Beckera i Edwarda Eppnera.
Krystyna Oniszczuk-Awiżeń, Muzeum Ziemi Kłodzkiej "OCZY CZASU", str.15, Kłodzko 1990.
Dodane po 8 minutach:
Rok produkcji a numery seryjne zegarów wytwórni Gustava Beckera:
1847: 0000001 1848: 0000051 1849: 0000121 1850: 0000251
1851: 0000481 1852: 0000721 1853: 0000971 1854: 0001241
1855: 0001541 1856: 0001881 1857: 0002271 1858: 0002721
1859: 0003251 1860: 0003901 1861: 0005101 1862: 0006901
1863: 0009301 1864: 0011901 1865: 0014801 1866: 0018001
1867: 0021701 1868: 0025901 1869: 0030601 1870: 0035801
1871: 0041801 1872: 0049501 1873: 0059901 1874: 0073001
1875: 0089301 1876: 0109001 1877: 0132201 1878: 0159001
1879: 0189501 1880: 0223901 1881: 0262401 1882: 0305201
1883: 0352501 1884: 0404301 1885: 0460501 1886: 0521001
1887: 0585601 1888: 0653001 1889: 0722001 1890: 0792001
1891: 0863001 1892: 0934001 1893: 1004501 1894: 1073001
1895: 1138001 1896: 1199801 1897: 1260501 1898: 1321501
1899: 1384001 1900: 1452001 1901: 1525001 1902: 1600001
1903: 1677501 1904: 1753001 1905: 1822501 1906: 1887001
1907: 1946501 1908: 2001501 1909: 2052501 1910: 2100501
1911: 2146001 1912: 2190501 1913: 2225001 1914: 2246501
1915: 2259001 1916: 2269001 1917: 2279001 1918: 2289001
1919: 2301001 1920: 2316001 1921: 2335001 1922: 2359001
1923: 2388001 1924: 2421001 1925: 2457001 1926: 2494001
Źródło:
Forum dyskusyjne Klubu Miłośników Zegarów i Zegarków.
Zegary G. Beckera w Google
